news

9o Greece Race for the Cure

720 540 master

9ο Greece Race For the Cure
Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017, Ζάππειο
Με σύνθημα Τρέξε – Γιόρτασε – Στήριξε, το Physiopolis και το Lemphoidima.gr έδωσαν δυναμικά το παρόν στον αγώνα ενάντια στον καρκίνο του μαστού.
22046661_10154765649431861_8555160768011984174_n 22184741_1358448180919259_1498881852_n 22207163_1358448210919256_554290588_n
 

BREAST CANCER ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΥ ΛΕΜΦΟΙΔΗΜΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙ

Ενημερωτική ημερίδα: "Καρκίνος του Μαστού, Πρόληψη – Διάγνωση – Θεραπεία"

1024 502 master

Ενημερωτική ημερίδα για τον καρκίνο του μαστού | Σάββατο 14 Οκτωβρίου | PhysioPolis​
Στο πλαίσιο της Ημερίδας Ενημέρωσης του κοινού, θα πραγματοποιηθούν δωρεάν βιωματικές πρακτικές άσκησης και χαλάρωσης. (Ελαφρά ένδυση – Φόρμα και μικρή πετσέτα)
-Είσοδος ελεύθερη-
Πληροφορίες: 2106800175
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙ BREAST CANCER

aqua fitness 3

Aqua Fitness έναρξη μαθημάτων

939 627 master

Ασκήσεις αερόβιες, μυϊκής ενδυνάμωσης, αντοχής, ισορροπίας και διατάσεων, καλύπτουν ενα ευρύ φάσμα προπόνησης για να δομηθεί ένα σώμα υγιές και ικανό να ανταπεξέλθει στις καθημερινές δραστηριότητες, συντελώντας ταυτόχρονα στην πρόληψη αλλά και την αποκατασταση μυοσκελετικών παθήσεων.
Έναρξη μαθημάτων 2 Οκτωβρίου
Πρόγραμμα μαθημάτων:
Πρωϊνά: Τρίτη & Παρασκευή 11:30
Απογευματινά: Δευτέρα 19:30, Τετάρτη 20:00
Πληροφορίες για το πρόγραμμα και κρατήσεις θέσεων στο 2106800175

Aqua Yoga in Pregnancy

150 150 master

Το καλύτερο δώρο για εσάς και το αγέννητο μωράκι σας!
Χαλαρώστε και βοηθήστε στην ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου με Aqua Yoga για εγκύους.
Ολιγομελή τμήματα
Κλείστε τη θέση σας στο 2106800175 ή στο info@physiopolis.gr
——————————————————————
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται από την MSc Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής Ιωάννα Βαπορίδη (www.aquabirth.gr), ειδικευμένη στο aqua yoga για εγκύους, την πρώτη που έφερε το πρόγραμμα στην Ελλάδα.

Έναρξη μαθημάτων Δευτέρα 18/9
Πρόγραμμα μαθημάτων: Δευτέρα 17:30 , Πέμπτη 19:30
aqua yoga2
 

Βάδιση στις μύτες των ποδιών στην παιδική ηλικία |Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία

760 411 master

Τα παιδιά κατακτούν συνήθως την ανεξάρτητη βάδιση στην ηλικία του πρώτου έως 1,5 έτους. Σύμφωνα με έρευνες, τα περισσότερα παιδιά έχουν μάθει να περπατούν αρκετά σταθερά, με το πέλμα τους να έρχεται ολόκληρο σε επαφή με το έδαφος. Καθώς μαθαίνουν να ισορροπούν και να δοκιμάζουν διάφορους τρόπους διαχείρισης του βάρους του σώματός τους, παρατηρούνται παρ’ όλα αυτά  διαφορετικοί τύποι βάδισης και στάσης στην όρθια θέση, πέραν του φυσιολογικού. Έναν από αυτούς αποτελεί και η βάδιση στις μύτες των ποδιών τους.
Πιθανές αιτίες του τύπου αυτού βάδισης ενδέχεται να είναι:

  • Νευρομυϊκές διαταραχές στο κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως είναι η εγκεφαλική παράλυση ή αναπτυξιακές διαταραχές, όπως ο αυτισμός. Σε τέτοιου τύπου περιπτώσεις, υπαίτια είναι η σπαστικότητα (αυξημένος μυϊκός τόνος) και η μυϊκή δυστροφία, που οδηγούν, με την πάροδο του χρόνου, σε βραχύνσεις συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων, συμπεριλαμβανομένου και του γαστροκνημίου.
  • Εκ γενετής βραχύς αχίλλειος τένοντας. Το γεγονός αυτό μπορεί να προκαλέσει μείωση εύρους στην κίνηση της ποδοκνημικής άρθρωσης και πιο συγκεκριμένα στη ραχιαία κάμψη του πέλματος. Έτσι, το παιδί αισθάνεται φυσιολογική την τάση που δημιουργείται στον γαστροκνήμιο μυ και οδηγείται αυτομάτως στη συγκεκριμένη βάδιση.
  • Διαταραχή του αιθουσαίου συστήματος. Το σύστημα αυτό ανατροφοδοτεί τον εγκέφαλο και δίνει πληροφορίες σχετικά με τη θέση και την κίνηση του σώματος στο χώρο. Η βάδιση στις μύτες των ποδιών, γι’ αυτό το λόγο, θεωρείται από το ίδιο το παιδί ως φυσιολογική του εξέλιξη.
  • Ιδιοπαθής φύση. Σε αυτή την περίπτωση δεν ισχύει κανένα από τα παραπάνω σενάρια. Η βάδιση στις μύτες των ποδιών γίνεται για παιχνίδι ή σαν απλή «αντίδραση» του ατόμου. Αν ζητηθεί όμως στάση ή βάδιση με ολόκληρο το πέλμα, το αποτέλεσμα είναι εφικτό. Η συχνή όμως χρήση του τύπου αυτού βάδισης, μπορεί να οδηγήσει σε βράχυνση του γαστροκνημίου και τελικά στην ιπποποδία.

Με παρατήρηση του τρόπου αυτού βάδισης στο παιδί, σε ηλικίες μετά τα 2,5-3 έτη, οι γονείς πρέπει να συμβουλευτούν τον παιδίατρό τους, καθώς και τον παιδοορθοπαιδικό για εξέταση και προτάσεις λύσεων ανάλογες στην εκάστοτε περίπτωση.
Θεραπευτικές προσεγγίσεις
Όποια και αν είναι η αιτία για την κατάσταση βάδισης που εξετάζεται, η θεραπεία βασίζεται στη σοβαρότητα του προβλήματος, κατά πόσο έχει δηλαδή επηρεαστεί το μυοσκελετικό σύστημα του παιδιού. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική, με συμπεριλαμβανόμενη τη φυσικοθεραπεία για ήπιες έως μέτριας βαρύτητας περιπτώσεις, αλλά και πιο επεμβατική με χειρουργείο για πιο σπάνιες και πολύ σοβαρές καταστάσεις.
Η φυσικοθεραπεία συμβάλλει με ειδικές τεχνικές και μπορεί να είναι άκρως αποτελεσματική για τη βάδιση στις μύτες των ποδιών.
epimikynsi_myon_gampas_gia_fysikotherapeia_paidionΔιατάσεις των βραχυσμένων μυών, ενδυνάμωση των πρόσθιων κνημιαίων και περονιαίων μυών, επανεκπαίδευση βάδισης και εκτίμηση χρήσης νάρθηκα ή ειδικών ορθοπαιδικών υποδημάτων, είναι μερικές από αυτές.
Η υδροθεραπεία, επίσης, μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην επανεκπαίδευση  της βάδισης, με την άνωση να βοηθά ιδιαίτερα πολύ στην εξουδετέρωση του βάρους.
Η συζήτηση και η συνεργασία των γονέων με τον φυσικοθεραπευτή μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ενός επεμβατικού προγράμματος ασκήσεων για το σπίτι καθημερινά. Είναι σημαντική η καθημερινή υπενθύμιση του σωστού τρόπου βάδισης στο παιδί από το κοντινό του περιβάλλον αλλά και το θεραπευτικό προσωπικό που το περιβάλλει.

Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία| Υδροθεραπεία και Θεραπευτική Κολύμβηση: Ίδιες ή Διαφορετικές Προσεγγίσεις;

1024 540 master

Το νερό εκτιμάται ήδη από την αρχαιότητα ως ένα εξαιρετικό μέσο θεραπείας και άσκησης, ενώ τα τελευταία χρόνια αξιοποιείται όλο και περισσότερο στην αποκατάσταση παιδιών με κινητικά προβλήματα, όπως εγκεφαλική παράλυσημαιευτική παράλυση, επίκτητες εγκεφαλικές κακώσεις, ορθοπαιδικά προβλήματα, μυοπάθειες ή διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές.
Το πλούσιο σε αισθητηριακά ερεθίσματα περιβάλλον, που προσφέρουν οι φυσικές και θερμοδυναμικές ιδιότητες του νερού, συμβάλλει στην ενίσχυση των λειτουργιών των διαφόρων συστημάτων του σώματος –μυοσκελετικού, νευρομυϊκού, καρδιοαναπνευστικού– συμπεριλαμβανομένων των ψυχοκοινωνικών συστημάτων. Επιπλέον, το υδάτινο περιβάλλον προσφέρει θετικό κλίμα παρακίνησης, καθώς και ασφαλείς και παιγνιώδεις συνθήκες, ώστε το παιδί να βιώσει, να μάθει και να χαρεί κινητικές δεξιότητες, που μπορεί να είναι δύσκολο να αποκτηθούν στην ξηρά. Η κολύμβηση αποτελεί την πιο επωφελή μορφή άσκησης στο νερό, καθώς παρέχει σωματικά και βιοψυχοκοινωνικά οφέλη, με το να προσαρμόζεται στις ανάγκες και ικανότητες των παιδιών με κινητικές διαταραχές.
Στην παιδιατρική αποκατάσταση, η προσαρμοσμένη κολύμβηση χρησιμοποιείται είτε ως θεραπευτική παρέμβαση, μέσω των υπηρεσιών υδρο(φυσικο)θεραπείας, είτε ως  εκπαιδευτική-ψυχαγωγική διαδικασία, υπό τον όρο προσαρμοσμένη ή θεραπευτική κολύμβηση.
Η υδροθεραπεία (hydrotherapy, aquatic therapy) αποτελεί μια συστηματική, μεθοδική εφαρμογή ενός εξατομικευμένου στοχοκατευθυνόμενου κινησιοθεραπευτικού προγράμματος, που ενσωματώνει θεραπευτικές ασκήσεις και τεχνικές, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων διδασκαλίας κολύμβησης, αξιοποιώντας τις ιδιότητες του νερού, σε κατάλληλα σχεδιασμένη θερμαινόμενη (32-35oC) πισίνα. Αποβλέπει στην επίλυση προβλημάτων κινητικότητας, ώστε να καταστήσει το παιδί ικανό να βελτιώσει τη λειτουργική του απόδοση και ανεξαρτησία στην καθημερινότητά του.
Στις θεραπευτικές ασκήσεις περιλαμβάνονται ασκήσεις ενδυνάμωσης, διατατικές, αναπνευστικές, στασικού ελέγχου/ισορροπίας, εκπαίδευσης βάδισης/δραστηριοτήτων άνω άκρων και χαλάρωσης. Οι κολυμβητικές κινήσεις, στάσεις και δεξιότητες σχεδιάζονται από  τον φυσικοθεραπευτή ως αναπόσπαστο κομμάτι του υδροθεραπευτικού πλάνου για την ανάπτυξη ασφάλειας και αυτονομίας στο νερό, καθώς και για την προετοιμασία και εξάσκηση των απαιτούμενων κινητικών παραμέτρων, προς την επίτευξη της ζητούμενης δραστηριότητας στην ξηρά, όπως μυϊκή δύναμη και αντοχή, ελαστικότητα, καρδιοαναπνευστική κατάσταση και πρότυπα κίνησης.
Η αναγνώριση και εκτίμηση των λειτουργικών προβλημάτων, γίνεται σε συνεργασία με το παιδί, την οικογένεια και την ομάδα αποκατάστασης (ειδικός ιατρός, φυσικοθεραπευτής ξηράς) με ειδικές δοκιμασίες και μετρήσεις στην ξηρά και στο νερό.
AT-SWIM
Η υδρo-φυσικοθεραπεία πρέπει να διαφοροποιηθεί από τη θεραπευτική/προσαρμοσμένη κολύμβηση (therapeutic adapted swimming, swimming therapy), η οποία αποτελεί ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένης φυσικής αγωγής και ψυχαγωγίας που, μέσα από τη διδασκαλία κολύμβησης και ασφάλειας στο νερό, αποσκοπεί στην προαγωγή της αυτονομίας και της κινητικότητας μέσα στο νερό, της ψυχοσωματικής ευεξίας, της ψυχαγωγίας, της κοινωνικοποίησης, καθώς και των παραμέτρων φυσικής κατάστασης σχετιζόμενων με την υγεία και την κολυμβητική επίδοση.
H θεραπευτική κολύμβηση δεν είναι θεραπεία αλλά μία παιδαγωγική προσέγγιση προσανατολισμένη στη διαδικασία εκμάθησης κολύμβησης. Ο όρος «θεραπευτική» τονίζει τις ευεργετικές επιδράσεις τόσο της άσκησης στο νερό, όσο και των ιδιοτήτων του ίδιου του νερού στη φυσική και ψυχοκοινωνική κατάσταση του παιδιού. Επίσης, αποκαλείται θεραπευτική όταν η διδασκαλία της ακολουθεί προσαρμοσμένες διορθωτικές διδακτικές παρεμβάσεις προς τις ανάγκες και τα προβλήματα του παιδιού.
Στη σύγχρονη επιστήμη της ειδικής φυσικής αγωγής, η θεραπευτική κολύμβηση επεκτείνεται πέρα από την τυπική οριοθέτηση του ως πρόγραμμα κολύμβησης και διευρύνεται για να συμπεριλάβει και άλλες προσαρμοσμένες αθλητικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες του υγρού στίβου, όπως υδατοσφαίριση, κατάδυση, υδατοκαλαθοσφαίριση, και στην αγγλική βιβλιογραφία περιγράφεται με τον όρο «adapted aquatics».
Αν και οι όροι υδροθεραπεία και θεραπευτική κολύμβηση μερικές φορές χρησιμοποιούνται κατ’ εναλλαγή στην κλινική πράξη, περιγράφουν δύο σαφώς ξεχωριστές προσεγγίσεις, οι οποίες πρέπει να αποσαφηνιστούν, ώστε να κατανοηθεί ο ρόλος και ο σκοπός τους στη διαχείριση των παιδιών με κινητικά προβλήματα.
 
Βασίλειος Χ. Σκουτέλης
Φυσικοθεραπευτής MSc, Εργ. Συνεργάτης ΤΕΙ Αθήνας
 
Πηγή
Σκουτέλης Β.Χ. Η Εξέλιξη της Φιλοσοφίας Halliwick από Μέθοδος Διδασκαλίας Κολύμβησης σε Υδρο-φυσικοθεραπευτική Προσέγγιση: Επιδράσεις στην Κινητική Λειτουργία Αναπήρων Παιδιών (Μέρος Ι). Φυσικοθεραπεία 2014; 17(2): 15-24
 
 

Εκπαιδευτικό σεμινάριο

960 760 master

Στα πλαίσια της συνεργασίας του PhysioPolis με την Κώστας Α. Παπαέλληνας (Ελλάς) Α.Ε.Β.Ε. και της διεθνούς φήμης εταιρεία Jobst | BSN Medical, η ομάδα μας εκπαιδεύτηκε σε μετρήσεις άνω & κάτω άκρων.
Το σεμινάριο πραγματοποιήθηκε 2 & 3 Ιανουαρίου στις εγκαταστάσεις του Physiopolis.
Εισηγητές:
Aleksandra ROVNAYA
Frederic FERRANTE

AQUA YOGA ΧΑΛΑΝΔΡΙ PHYSIOPOLIS ΒΑΠΟΡΙΔΗ

Aqua Yoga in Pregnancy | Ioanna Vaporidi

1024 576 master

Uniting the benefits of prenatal yoga with the water Freedman [1] created Aquanatal yoga. The Aqua yoga is based on the principles of yoga and aims to help the expectant mother to prepare physically and psychologically for the most beautiful moment of her life, the birth of her child.
The warm water, the shallow pool and the specific exercises are the perfect and safe environment for the training of the pregnant woman [2]. The lesson is structured such where the pregnant always is working the whole body, with safety and comfort throughout pregnancy without any risk of falling and without burdening their ligaments and joints!
The Aqua yoga is the perfect form of exercise for pregnancy, provided that there is consent of the gynecologist and the pregnancy progresses smoothly.
The gentle strength training will help the expectant mother to strengthen the leg muscles, the dorsal and back having less pain during pregnancy and better support of the belly as it grows! Studies have shown that in those instances where women experience low-back pain, water exercise is an excellent alternative [3]. Gentle stretching exercises in warm water will relieve and relax the muscle groups saddled. The specific exercises to strengthen the ligaments and joints and better balance will provide the necessary confidence to pregnant woman to move safely in daily life [4].
Are also important the exercises done in the last quarter to help the baby get the right position for birth and then get into the woman’s pelvis [5]. Observational studies of women who exercise during pregnancy have shown benefits such as decreased GDM [6], cesarean and operative vaginal delivery and postpartum recovery time [7].
The hydrostatic pressure also acting to all organs, especially the cardiovascular, it helps her keep low cardiac pulse and so can follow this program up to the day they give birth [1]. Immersing the body in water up to their shoulders pregnant feels only about 10% of its weight, which is quite a relief especially in the last months of pregnancy as the weight of the belly increases.
During of the lesson special attention is given to breathing, which helps to better oxygenate the muscles and fetus during exercise and preparing the pregnant woman for childbirth [8]. To cope with the contractions, breathe properly.
Spectacular are also the results of Aqua yoga in psychology of pregnant women decreasing daily stress enough but it childbirth stress, reduces respfiratory rate and the blood corfisone level [8].

References

Citation: Vaporidi I. Aqua Yoga in Pregnancy. J Univer Surg. 2016, 4:2.
Πηγή: http://www.jusurgery.com/

Ημιπληγία και βάδιση

930 290 master

Ημιπληγία ορίζεται ως η πάρεση ή παράλυση ενός ημιμορίου του σώματος. Είναι αποτέλεσμα βλάβης του εγκεφαλικού φλοιού μετά από Αγγειακό Εγκεφαλικό Επισόδειο (ΑΕΕ) ή Κρανιοεγκεφαλική Κάκωση (ΚΕΚ). Σ’αυτό το στάδιο όλα τα αντανακλαστικά είναι μειωμένα στην πλευρά που έχει προσβληθεί. Βαθμιαία, με την πάροδο των ημερών ή εβδομάδων, η χαλαρότητα μειώνεται και τα άκρα που έχουν προσβληθεί γίνονται σπαστικά, ενώ σε λίγες περιπτώσεις η ημιπληγία παραμένει μόνιμα χαλαρή. Καθώς η χαλαρότητα εγκαταλείπει τα παραλυμένα μέλη και εμφανίζεται η σπαστικότητα, επανέρχονται και τα τενόντια αντανακλαστικά που γίνονται τώρα πάρα πολύ έντονα και μπορεί να συνοδεύονται από κλώνο. Κάποιοι μύες είναι αδύναμοι, λόγω της ελαττωμένης νευρωνικής δραστηριοποίησης.
Η κίνηση καθίσταται συνεπώς δύσκολη για τον ασθενή, ενώ παράγεται τυπικά υπερβολική δύναμη από τους πιο δυνατούς και ευκολότερα δραστηριοποιούμενους μυς, καθώς το άτομο προσπαθεί να εκτελέσει μια προσέγγιση της απαιτούμενης δραστηριότητας. Είναι πολύ πιθανό ότι αυτές οι προσπάθειες για κίνηση, μαζί με την βράχυνση των μαλακών μορίων, μπορεί να είναι σημαντικοί παράγοντες για την ανάπτυξη των παρατηρούμενων παθολογικών «σπαστικών» προτύπων. Η σπαστικότητα είναι συχνά πολύ μεγάλη στους καμπτήρες μυς των άνω άκρων και στους εκτείνοντες μυς των κάτω άκρων ώστε σε ασθενείς με ημιπληγία το άνω άκρο να βρίσκεται σε κάμψη στον αγκώνα, τον καρπό και τα δάχτυλα, ενώ το κάτω άκρο παραμένει σε έκταση.
Κατά το ημιπληγικό βάδισμα, το ένα κάτω άκρο εμφανίζει υπερτονία και διαγράφει ημικύκλιο προς τα έξω, συχνά με σύρσιμο των δαχτύλων. Ο ασθενής με ημιπληγία, περπατά σε ευρεία βάση αφού, όταν η βάση είναι στενή, απαιτείται πολύ μεγαλύτερη σταθεροποιητική δραστηριότητα του κορμού. Η ταχύτητα του βαδίσματος μειώνεται, επειδή το πόδι τοποθετείται στο πλάι, αντί για μπροστά.
Μετά από σύγκριση που έγινε με φυσιολογικά άτομα της ίδιας ηλικίας, τα ημιπληγικά άτομα βάδιζαν πιο αργά, λόγω μικρότερου μήκους του διασκελισμού και λιγότερων βημάτων ανά λεπτό. Τα άτομα με ημιπληγία, που παρουσιάζουν σημαντική μείωση της ταχύτητας βάδισης, τυπικά επιδεικνύουν και μείωση του μήκους διασκελισμού, συντομότερη φάση στάσης και μεγαλύτερη φάση αιώρησης στο προσβεβλημένο σκέλος. Ως ένα χαρακτηριστικό της παθολογικής βάδισης σε άτομα μετά από ΑΕΕ είναι η παθολογική συν-ενεργοποίηση των μυών του κάτω άκρου, η οποία μπορεί να αναδύεται λόγω της προσπάθειας του ατόμου για παραγωγή επαρκούς δραστηριοποίησης των αδύναμων μυών για τη φόρτιση του προσβεβλημένου άκρου, την ισορρόπηση και την μετακίνησή του προς τα εμπρός. Οι ασθενείς συνήθως αγνοούν ότι το περπάτημα τους δεν είναι ρυθμικό ή ότι ο ρυθμός τους διακόπτεται. Είναι, λοιπόν, ωφέλιμο να εξασκούν δραστηριότητες που προσδίδουν ρυθμό στο περπάτημα. Οι δραστηριότητες βοηθούν επίσης να έρθει το βάρος μπροστά και να γίνει το περπάτημα πιο αυτόματο από μία προσεκτική και καλά μελετημένη τοποθέτηση των ποδιών μπροστά και εναλλάξ.
Μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες για το άρρυθμο σχήμα βάδισης είναι η υπερέκταση του γόνατος που προκαλεί καθυστέρηση στη μεταφορά του βάρους στο ημιπληγικό πόδι στην αρχή της φάσης στάσης. Για ανεξάρτητη βάδιση δίνεται έμφαση στις μεθόδους εκπαίδευσης της υποστήριξης και της προώθησης από τα κάτω άκρα, της ισορρόπησης της μάζας του σώματος πάνω στον ένα ή και στους δύο άκρους πόδες και ο έλεγχος της πορείας του άκρου πόδα και του γόνατος κατά την αιώρηση. Η χρήση των άνω άκρων για υποστήριξη θα πρέπει να αποθαρρύνεται ώστε να είναι δυνατή η ανάκτηση της δυναμικής ισορροπίας και της ικανότητας υποστήριξης του σώματος από τα κάτω άκρα.
Η θεραπεία της ημιπληγίας με τη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, θα πρέπει να αρχίζει ήδη από την πρώτη εβδομάδα  προκειμένου να είναι περισσότερο αποτελεσματική και να προσφέρει στον ασθενή ένα μεγάλο ποσοστό από την χαμένη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία.
Η θεραπευτική μέθοδος διαμορφώνεται απόλυτα από τις δυνατότητες και τις συνθήκες του ασθενή. Η κλινική εικόνα της ημιπάρεσης είναι εξατομικευμένη και συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει ένα άκαμπτο θεραπευτικό σχήμα.
Έπειτα από το οξύ περιστατικό, ο ασθενής ανάλογα με τη βλάβη των ανάλογων εγκεφαλικών περιοχών, μπορεί να εμφανίσει απώλειες κινητικότητας, αισθητικότητας και διαταραχές αντίληψης. Η κατάσταση του συνειδητού του μπορεί να είναι από διαταραγμένη μέχρι κωματώδης και συνεπώς να επηρεαστεί η ενεργητική συνεργασία μαζί του.
Τα προγράμματα έντονης αποκατάστασης έχουν συχνά μεγάλο όφελος, καθώς πολλοί ασθενείς με βλάβες του ΚΝΣ δείχνουν σημαντική βελτίωση της κινητικότητας τους. Παραδοσιακά, ένας από τους στόχους της εκπαίδευσης βάδισης είναι η αποκατάσταση της συμμετρίας της βάδισης, ώστε να ανακτηθεί το φυσιολογικό της πρότυπο. Σε φυσιολογικά άτομα, η συμμετρία της βάδισης μπορεί να επιδειχθεί με την χρήση κινηματικής και κινητικής καταγραφής και σε μικρότερο βαθμό καταγραφής EMG.

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής με Υπερκινητικότητα

1024 512 master

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (Δ.Ε.Π.Υ) είναι μια νευροβιολογική διαταραχή που επηρεάζει την ικανότητα ενός ατόμου να έχει την αναπτυξιακά ανάλογη συμπεριφορά στους παρακάτω τομείς:

  • 1Ρύθμιση του επιπέδου της κινητικότητας (Υπερκινητικότητα)
  • Έλεγχος της συμπεριφοράς (Παρορμητικότητα)
  • Συγκέντρωση στην μελέτη

Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο και οι σύγχρονες μελέτες παρέχουν σημαντικές ενδείξεις για την γενετική βάση της Δ.Ε.Π.Υ.
Η Δ.Ε.Π.Υ. γίνεται αντιληπτή αρχικά κατά την διάρκεια της προσχολικής ηλικίας και είναι πολύ πιθανόν να παραμείνει έως την εφηβική και ανήλικη ζωή. Αυτή η χρόνια κατάσταση επηρεάζει αρκετούς τομείς της λειτουργικότητας των παιδιών. Οι πιο σημαντικοί είναι ο αυτοέλεγχος της συμπεριφοράς, η μαθησιακή επίδοση και η ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων.
Παιδιά με υπερκινητικότητα βρίσκονται σε συνεχή κίνηση όταν προσπαθούν να κάτσουν σε μια καρέκλα, όταν σηκώνονται απ’αυτήν συνεχώς, όταν τρέχουν και σκαρφαλώνουν, ενώ την ίδια στιγμή οι άλλοι κάθονται, καθώς και όταν έχουν την τάση να μιλάνε πολύ γρήγορα διαρκώς, αποσπώντας την προσοχή των άλλων. Έτσι γίνονται παρορμητικά. Παράλληλα, συχνά μπορεί να ονειροπολούν, να βρίσκονται χαμένοι σε άλλο κόσμο ενώ θα έπρεπε να συγκεντρώνονται, και συχνά αποσπάται η προσοχή τους από το τί συμβαίνει γύρω τους.
2Ας δούμε τώρα την εκδήλωση συμπτωμάτων της Δ.Ε.Π.Υ. μέσα στη σχολική τάξη.

  • Διασπάται η προσοχή του παιδιού πολύ εύκολα σχεδόν από οτιδήποτε.

Αποσπάται από την εργασία που κάνουν οι γύρω του, από θορύβους, από ομιλίες.
Συνέχεια κοιτάζει αλλού και παρατηρεί τί κάνουν οι άλλοι.

  • Δυσκολία στην συγκέντρωσή του
  1. Είναι διαρκώς χαμένο μέσα στις σκέψεις του και χρειάζεται υπενθύμιση για να ασχοληθεί ξανά με την εργασία του.
  2. Ξεκινά μια εργασία αλλά αδυνατεί να είναι εκεί!
  3. Εστιάζει σε άλλους, ή σε πράγματα/αντικείμενα που πραγματικά δεν θα έπρεπε να τον αφορούν εκείνη την στιγμή, και έτσι δεν μπορεί να τελειώσει την εργασία την οποία κάνει!
  • Έχει δυσκολία στο να οργανώσει δουλειές ή δραστηριότητες παιχνιδιού.

Στο σπίτι του ο χώρος του είναι συνήθως ακατάστατος. Στο σχολείο επίσης τα πράγματα του είναι σχεδόν πάντα πεταμένα κάτω ακατάστατα. Πολλές φορές εργασίες του, μαθήματα, ρούχα και παιχνίδια είναι όλα μαζί ανακατεμένα!

  • Δυσκολεύεται να ακολουθήσει μέχρι τέλους οδηγίες

Αφήνει συνήθως μισοτελειωμένες εργασίες αλλά και άλλες δραστηριότητες που του έχουν δοθεί, χωρίς να ακολουθεί πάντα τις οδηγίες και αυτές όχι όλες κι ούτε με τη σωστή σειρά.

  • Δυσκολεύεται να ξεκινήσει δραστηριότητες, ιδιαίτερα αυτές που απαιτούν αρκετή προσπάθεια.

Βρίσκει συχνά δικαιολογίες και αποφεύγει συνεχώς να κάνει κάτι που θεωρεί ότι τον δυσκολεύει ή ζητά τη βοήθεια άλλων και πολλές φορές  περιμένει κι από αυτούς να ξεκινήσουν τη δραστηριότητα.

  • Αδυνατεί να θυμάται καθημερινές δραστηριότητες του εκτός σχολείου του, ή εργασίες που έχει να κάνει για το σχολείο.
  • Δε βρίσκει εύκολα τα προσωπικά του αντικείμενα.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι διαρκώς ανήσυχος, να ψάχνει συνέχεια εδώ κι εκεί τα πράγματά του και να αδυνατεί να ξεκινήσει μια εργασία εφόσον δεν έχει κοντά του τα πράγματα τα οποία χρειάζεται.

  • Δείχνει να μην ακούει όταν του απευθύνεται ο λόγος.

Δεν μπορεί να επαναλάβει κάποιες απ’τις οδηγίες που του έχουν δοθεί άμεσα.
Δυσκολεύεται να είναι συγκεντρωμένος στην συζήτηση.
Μιλάει πολύ ακόμα και όταν δεν πρέπει, ακόμα και όταν δεν του απευθύνεται ο λόγος.
Πετάγεται και απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση απ’τον δάσκαλο.
Συχνά διακόπτει τις συζητήσεις των άλλων, αλλά και τις δραστηριότητές τους.
Εκνευρίζεται εύκολα και δεν περιμένει στην σειρά του.
Δεν ακολουθεί βασικούς κανόνες.
Αναστατώνει και τα άλλα παιδιά μέσα στην τάξη.
Έρχεται σε συχνό διαπληκτισμό με άλλους συμμαθητές του, ακόμα και χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος!
Γενικότερα Προβλήματα παιδιών με Δ.Ε.Π.Υ.
1) Στην Εκπαίδευση και στις μαθησιακές του επιδόσεις3

  • Γλωσσικές αδυναμίες
  • Δυσκολίες στην αναγνωστική δεξιότητα
  • Αδυναμίες στην αναπαραγωγή του γραπτού λόγου
  • Προβλήματα με αριθμητικές δεξιότητες

2) Στην κοινωνικοποίηση
3) Στις ενδοοικογενειακές σχέσεις
 
Η Δ.Ε.Π.Υ. μπορεί να συνυπάρχει με:

  • Δυσλεξία / Μαθησιακές Δυσκολίες
  • Με άλλες γλωσσικές διαταραχές
  • Με συναισθηματικές διαταραχές
  • Με σύνδρομο Tourette
  • Με εναντιωματική-παραβατική συμπεριφορά όπως άγχος, κατάθλιψη, ψυχοσωματικά προβλήματα καθώς και επιθετικότητα

 
Καλέντη Ελενη
Ειδική Παιδαγωγός-Ψυχολόγος
Bsc. (Hons) in Psychology
M.A.in Education
Dyslexia and Spld